Hafliði Hallgrímsson
Passía, op. 28

Mary Nessinger (mezzósópran)
Garðar Thór Cortes (tenór)
Mótettukór og Kammersveit Hallgrímskirkju
stj. Hörður Áskelsson
Ondine ODE 1027-2 Tímalengd 60:51

Nú á dögum rekst maður ekki oft á nýtt, meiriháttar trúarlegt kórverk sem býður upp á ósvikin andleg sannindi (ólíkt ósköp einlægu en hálfvolgu algleyminu og bjölluhljómsóminninu sem mætir manni í hinum ýmsu tegundum af „heilögum mínímalisma”). En Hafliði Hallgrímsson ratar sannarlega alla leið að kjarna málsins í Passíu.

Þessi íslenski tónsmiður, sem hefur hreiðrað um sig í Edinborg, hefur um árabil sent frá sér áhrifamikil verk með persónulegum hljómi og hugsun, samin af mikilli vandvirkni. Fullyrða má að Passía sé mikilvægasta framlag hans hingað til. Hið klukkustundar langa verk var samið til minningar um 1000 ára kristni á Íslandi og er skrifað fyrir einsöngvara (upphaflega einn, en þeir eru tveir í endurskoðaðri útgáfu frá 2002 sem hér er hljóðrituð), kór, hljómsveit og tvö orgel. Það er samið sérstaklega með hljómrými hinnar mikilfenglegu Hallgrímskirkju í Reykjavík í huga og myndar hún „fínlegan hljómbotn fyrir leyndardómsfullt innihald verksins” samkvæmt höfundinum. Í textanum kallast Passíusálmar eftir 17. aldar skáldið Hallgrím Pétursson (sem kirkjan er nefnd eftir) á við ljóð eftir íslensk 20. aldar skáld, þar sem fjallað er um leyndardóm og víðfeðmi hafsins og einsemd mannsins í torræðum alheimi.

Á diskinum er verkið flutt af tilfinningahita og einlægum ákafa af listafólkinu sem tónlistin var samin fyrir. Einkar skýr stereóhljóðritunin skilar verkinu frábærlega til hlustandans svo um hann fer hreinlega sæluhrollur. Það liggur beinast við að fullyrða að hér sé nýtt trúarlegt meistaraverk á ferð, útsett fyrir hljómsveit af stöðugri hugkvæmni og innblæstri og með hjálp hljómamáls sem spannar gífurlegt stílsvið en virðist þó ætíð eiga rætur í tignarlegri fullvissu þríhljómsins. Ég mæli hjartanlega með þessum diski.

Calum MacDonald, BBC Music Magazine, maítölublaði 2004

Flutningur:

Hljóðritun: